Czy potrafimy korzystać z linijki? PREVIEW (Darmowa)

Eksperyment: mierzymy duży przedmiot

Znajdź większą rzecz, np.:

– stół,

– łóżko,

– dywan,

– blat kuchenny.

Zmierź jego długość zwykłą linijką.
– zanotuj wynik,
– policz, ile razy musiałeś przesunąć liniijkę, aby objąć całą długość.
Następnie zmierz ten sam przedmiot taśmą mierniczą.

Porównaj wyniki.

Czy są identyczne? Jeśli nie – dlaczego?

Dlaczego pomiary mogą się różnić?

Różne wyniki nie są błędem ucznia — to normalne.

Powodem jest błąd pomiarowy.

Z czego może wynikać błąd pomiarowy?

– błąd człowieka – lekkie przekrzywienie linijki,

– błędne ustawienie oka względem skali (błąd paralaksy),

– nierówna powierzchnia (krzywy dywan, stół),

– wielokrotne przesuwanie linijki – każde przyłożenie to osobny pomiar i osobny błąd,

– błąd przyrządu – linijka może być wygięta lub zużyta,

– zaokrąglanie odczytu.

Im więcej „przyłożeń” linijki, tym więcej błędów może się pojawić.

Z czego wynika dokładność przyrządu?

Każdy przyrząd ma swoją najmniejszą działkę – najmniejszą długość, jaką można z niego odczytać.

Dla zwykłej linijki:

– najmniejsza działka = 1 mm,

– czyli dokładność = 1 mm = 0,1 cm.

Oznacza to, że nie da się zmierzyć dokładniej niż 1 mm.

Co to jest niepewność pomiaru?

W fizyce każdy pomiar zapisujemy z niepewnością – czyli zakresem, w którym na pewno mieści się prawdziwa wartość.

Używamy znaku ± (czytamy: „plus minus”).

Przykład:

Zmierzona długość stołu:

120 cm

Dokładność linijki:

± 0,1 cm

Zapis wyniku:

120 ± 0,1 cm

lub zgodnie z wcześniejszą zasadą:

120 ± 0,1 [cm]

To oznacza, że prawdziwa długość stołu mieści się między:

119,9 cm a 120,1 cm.

Podsumowanie

– Pomiar linijką wymaga wielu przyłożeń → rośnie błąd.

– Błąd pomiarowy może wynikać z przyrządu, człowieka lub warunków.

– Dokładność linijki zależy od najmniejszej działki (1 mm = 0,1 cm).

– Wynik pomiaru zapisujemy z niepewnością: wartość ± dokładność.

– Jednostkę wyniku zapisujemy w nawiasie kwadratowym.

Zaloguj się Zarejestruj się